Nereden başlayalım ? Bilmiyorum...
Astsubaylar yıllardır
sessiz bir bekleyiş içerisindeydi...
Yıllardır hep sustular demek istemiyorum, çünkü bu susmak değildi, bu sindirilmiş bir sınıftı !
Ben bir
Astsubay çocuğuyum, yıllarca her asker kızı gibi bende, babamın mesleğinden büyük bir gurur duydum. Hala da duyuyorum.
Ama, lojman parkının salıncaklarında sallanan bir
çocuk değilim artık.
Şimdi soruyorum;
Neden yıllardır askeri sistem diye dayatılan
KAST sisteminden vazgeçmiyorsunuz ?
Neden Astsubayları,
hiyerarşiye kurban ediyorsunuz ?
Neden bu
ayrımcılık ?
Neden seslerine kulak asmıyorsunuz ?
Astsubay çocuğu olmak çok acayiptir. Askeri hiyerarşi içinize işler. Oyun parklarında, ordu evlerinde, kantinde, havuzlarda, yemek sırasında, bölük komutanlarının eşlerinin gelme zorunluluğu koyduğu günlerde....Öylece bakarsınız çocuk aklınızla...Her şey o kadar
sert ve katidir ki...Sizden hep sessiz olmanızı beklerler, ya da zaten
zamanla sessizleşirsiniz.
O sessizlik çoğu zaman okul hayatı boyunca asker çocuklarının "havalı" olarak damgalanmalarına neden olur.
Olsun, zaten içimize işlenilen "
Koşulsuz Kabullenme" durumu diye bir şey var.
Lakin büyüdükçe görüyoruz, içinde büyüdüğümüz
sistemin eksiklerini.
Babanız
Kıdemli Kademeli Başçavuş olmuştur ama yeni yetmelerin emir-komuta zinciri diye dayattıkları sistemde kaybolur !
Astsubaylar isimsiz kahramanlardır.
Bizim, yani
çocuklarının kahramanlarıdır. Biricik evlatları bu sistem içerisinde kaybolmasın diye didinip dururlar. Eğitim hayatınız boyunca hepsi serttir, tüm babalar gibi lakin onlar bir başkadır...Size bakarken, kendi çektiklerini görür, emekliliğini düşünür...
Çocuklarına iyi bir hayat sunabilmek ve bırakabilmek için...
Astsubaylar evde de hiç
konuşmazlar biliyor musunuz ? Dertlerini, sıkıntılarını içlerine atmaya o kadar alıştırılmışlar ki, hep sessizdirler. Sakin görünürler, yüzlerinde hep bir gülümseme vardır ama içleri...
Ahh ahh o içleri...
Yıllardır alamadıkları zamları, düzenlenmeyen emeklilikleri ve maaşları onları Türkiye şartlarında açlık sınırına yaklaştırdı. Neden bu tramvayı yaşatıyorsunuz ? Ne kadar çok aile dağıldı, ne kadar çok aile maddi sıkıntıda, ne kadar çok ailenin benzer sorunları var...
Biliyor musunuz ?
Astsubaylar için
Üvey Evlat deniliyor ama bence Astsubaylar
Öksüz...Hiç kimse görmüyor, duymuyor çığlıklarını. Onlardan başka herkes üç maymunu oynuyor...Görmedim, Duymadım, Bilmiyorum....!
80 yıldır Astsubayların özlük hakları aynı. Yani bu demek oluyor ki, cidden kimsenin umurunda değil. Koskoca
80 yıl !
Astsubaylar, subay maaşı istemiyor, kendi hak ettiklerini istiyor.
Hem konu sadece para pul değil. İtibar etmek, saygı duymak, hak yememekle ilgili.
Artık gerçekten yeter.
Birde şunu çok merak ediyorum, neden Astsubay maaşlarıyla kurulan OYAK'ın yönetim kurulunda bir tane Astsubay yok ?
Neden ?
1'in 4'üne düşebilmek için bir Astsubay kaç üniversite bitirmek zorunda ?
Emekli olan bir Astsubayın maaşı yarıya düşerken, Subayların neden düşmüyor ?
Astsubayların suçu ne? İnsanca yaşamak istemeleri mi...
Özlük haklarını değiştirmek kimsenin işine gelmiyor, bunun herkes farkında...Ama bu insan haklarına aykırı bir durum. Artık sabır taşı kırıldı, zincir koptu.
Astsubayların bu haklı girişimlerine, karşılık vermek zorundasınız.
Ordunun bel kemiğini kırmayın, kırılırsa bir daha doğrulması çok zor olur !
Benim babam kollarında yıldızlar, dallar budaklar taşımıyor, benim BABAM omuzlarında bir milletin yükünü taşıyor.
Tek istediğimiz ÖZLÜK HAKLARIMIZ.
G.S
https://twitter.com/#!/Televizyonkiz
